3D printen is een productietechniek waarbij het te maken product laag voor laag opgebouwd wordt. Als input wordt daarbij een 3D computermodel dat met CAD (computer aided design = computerondersteund ontwerpen) software ontworpen is gebruikt. In het lagere prijssegment worden daarbij hoofdzakelijk twee technieken toegepast: FDM en SLA.<\/p>\n
FDM staat voor Fused Deposition Modeling<\/em>. Het 3D object wordt opgebouwd uit dunne laagjes gesmolten kunststof. Het voordeel hiervan is dat een FDM printer vrij eenvoudig opgebouwd is. In principe heeft een FDM printer niet meer nodig dan een in de drie richtingen X, Y en Z verschuifbare printkop. Hierdoor zijn FDM printers al voor enkele honderd euro verkrijgbaar. 3D pennen, die volgens hetzelfde principe werken, maar waar de mens de printkop handmatig verplaatst, zijn zelfs al voor rond de \u20ac 50 te koop.<\/p>\n Ook kan met FDM met verschillende materialen gewerkt worden. De materialen (kunststofdraad op een spoel, genoemd filament<\/em>) zijn relatief goedkoop. FDM is hierdoor de meest toegankelijke vorm van 3D printen. Het meest populaire materiaal is PLA, een kunststof op organische basis (vaak maiszetmeel). PLA is eenvoudig te printen, het nadeel is de lage temperatuurbestendigheid.<\/p>\n Het nadeel is de beperkte resolutie. Dit komt zowel door de minimale laagdikte als de grootte van de spuitmond. Een geprint object is dus nooit helemaal glad.<\/p>\n